HDR Nieuws

Dit was het jaar 2021 voor Klinische Genetica MUMC+Jaarverslag 2021 cover

Het jaar 2021 heeft de afdeling Klinische Genetica van het Maastricht UMC+ weer veel gebracht. In het jaarverslag focussen we op de medewerkers van de monsterontvangst, weefselkweek, functioneel beheer en bio-informatica. Hun inspanningen houden de afdeling aan de gang en door hun zorgzame en zorgvuldige werk kunnen de labspecialisten en de klinisch genetici zich op de inhoud van de vele duizenden genetische vragen richten waar wij als afdeling antwoord op geven. Onze antwoorden raken het leven van al die mensen en daar doen wij het voor.

En verder:

  • patiënten gaven ons een dikke 8;
  • > 20.000 genetische testen;
  • bijna 30.000 prenatale testen in moederlijk bloed (NIPT-screening);
  • bij meer dan 400 paren embryo’s getest (preïmplantatie genetische test);
  • Klinische Genetica is voorloper in de Academische Alliantie tussen Radboudumc en MUMC+.

Ga naar de website voor meer informatie en downloadversie van het jaarverslag.

Jaarverslag | Klinische Genetica (mumc.nl)

Op 25 december jl. is prof. dr. Joep Geraedts overleden. Hij was de stamvader van de afdeling Klinische Genetica van het Maastricht UMC+.

Geraedts Joep 4

Tijdens zijn studie had Joep Geraedts al een fascinatie voor genetica. Voor zijn promotieonderzoek ging hij naar Leiden, waar hij bij Peter Pearson cytogenetische aspecten van leukemie bestudeerde. Toen men enkele jaren later op zoek ging naar iemand die aan de nieuwe medische faculteit van Maastricht de (Klinische) Genetica zou kunnen opzetten werd mede op advies van Hans Galjaard, Joep Geraedts hiervoor benaderd.

Hoogleraar

Zo kwam hij in 1982 naar Maastricht waar hij 34 jaar oud werd benoemd tot hoogleraar Genetica en Celbiologie. Tevens werd hij directeur van de net opgerichte Stichting Klinische Genetica Limburg (SKGL). Begin 1983 startte de SKGL haar activiteiten. Het waren jaren van pionieren, want er was nog niks geregeld. Geen labs, geen apparaten, niks. Maar toch kreeg Geraedts het voor elkaar. Hij wist de juiste mensen aan te trekken en met hulp van collega’s/adviseurs kreeg het nieuwe specialisme vorm. 

Joep Geraedts loodste de afdeling door een fusie en door een integratie bij het academisch ziekenhuis. De afdeling groeide van een handvol artsen en laboratoriummedewerkers tot de huidige 190. Naast diagnostiek en patiëntenzorg was er ook veel aandacht voor onderwijs. Zo werd Geraedts voorzitter van de examencommissie van de Medische Faculteit.

Hij was zeer benaderbaar. Voor zijn medewerkers en ook voor de vele promovendi die hij gedurende zijn loopbaan begeleidde. Menig promovendus deed ervaring met het presenteren van zijn of haar onderzoek tijdens de onder andere door hem geïnitieerde Genetica Retraite, een jaarlijks congres voor en door jonge onderzoekers. Hij zag het belang om ook de jeugd enthousiast te maken voor het vak. Met gemak maakte hij tijd vrij in zijn overvolle agenda om scholieren een kijkje in de keuken te gunnen.

Hij lanceerde het magazine 'Dezen en Genen' voor eerste- en tweedelijns zorgprofessionals.

PGD/PGT

Hij was zich zeer bewust van de rol die genetica kan spelen in de maatschappij, alsook van de ethische en maatschappelijke kanten van het erfelijkheidsonderzoek. Wanneer in 1985 in twee aaneengrenzende ruimtes van het Biomedisch Centrum zowel ivf als prenatale diagnostiek worden uitgevoerd, ontstaat bij Joep Geraedts, Hans Evers en Guido de Wert het idee om preïmplantatie genetische diagnostiek (PGD) te gaan ontwikkelen. Met een rotsvast geloof en doorzettingsvermogen wordt het Maastricht UMC+ het eerste en tot vandaag enige centrum in Nederland met een vergunning voor PGT, zoals we het momenteel noemen.

Geraedts was tactvol, wist de juiste ingangen te vinden, kon onderhandelen en obstakels overwinnen. Alles in het belang van de afdeling en de genetica. Hij deinsde nergens voor terug, ook niet op het moment dat er een kabinetscrisis ontstond rondom PGD en met name de toepassing bij erfelijke borstkanker. Was deze technologie niet gevaarlijk of zelfs onethisch? We zagen hem toen op televisie en in de krant. Hij straalde rust en vertrouwen uit. Hij maakte duidelijk dat goed was nagedacht over deze nieuwe manier om voortplanting zonder risico op ernstige erfelijke ziekte te realiseren en dat er zeer zorgvuldig werd gehandeld. Het speelde zeker een rol in de uiteindelijke beslissing van de regering om akkoord te gaan met uitbreiding van PGD bij erfelijke borstkanker. Inmiddels is erfelijke borst- en eierstokkanker de meest frequente reden voor paren om PGD te doen. In 2008 werd Joep Geraedts benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau, onder andere voor zijn pionierswerk in de PGD.

Geraedts bekleedde verschillende voorzittersfuncties, onder andere bij de NVHG en VKGN. Hij werd ook internationaal een gekend expert op het terrein van de PGD. Hij bekleedde met verve het voorzitterschap van de European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE) en ook daar wist deze aimabele verbinder de juiste samenwerkingen tot stand te brengen.

Emeritaat

In 2013 nam hij afscheid van zijn afdeling Klinische Genetica en van het werk bij het MUMC+ met een groots symposium in Theater aan het Vrijthof. Met als enige doel om nog één keer bij wijze van erfenis de afdeling Klinische Genetica voor het voetlicht te brengen. 

Na zijn afscheid bleef hij zeer actief. Hij werd gewaardeerd als lid van de Tripod-commissie van het MUMC+  die calamiteiten in het ziekenhuis onderzoekt met als doel om de processen te verbeteren en veiligheid voor patiënten te vergroten. 

We zullen ons Joep Geraedts herinneren als een bevlogen wetenschapper, een goede docent, als een afdelingshoofd met oog voor de medewerkers, maar vooral als een veelzijdig en breed geïnteresseerd mens. Het MUMC+ en de afdeling Klinische Genetica hebben veel aan hem te danken. We zullen hem missen.